Linux w telefonie – Nokia N900 – MAEMO

Jakiś czas temu stałem się posiadaczem całkowicie starego telefonu jakim jest Nokia N900. Prawdę mówiąc, ciężko było się na niego zdecydować – Nokia N900 została oficjalnie zapowiedziana 2 września 2009 roku w trakcie Nokia World 2009 w Niemczech, więc realnie myśląc – dla telefonów komórkowych jest to już prehistoria. Co takiego posiada ten model, że jednak dałem mu szanse na zapoznanie się z jego unikatowymi możliwościami? Postaram się na początek w dalszej części przybliżyć kilka fajnych funkcji i opisać co i jak możemy przy jego pomocy zrobić, związanego oczywiście z bezpieczeństwem lub niebezpieczeństwem IT.

Na początek troszkę faktów technicznych (Wiki)

Procesor

Nokia N900 napędzana jest wykonanym w technologii 65 nm procesorem OMAP 3430 ARM Cortex A8, który składa się z trzech mikroprocesorów:

  • CPU: Cortex A8 pracującego z częstotliwością 600 MHz, służącym do obsługi aplikacji i systemu operacyjnego, (po dograniu innego jądra systemu taktowanie ustawić można w zakresie 250-1150 MHz – kosztem oczywiście baterii)
  • GPU: PowerVR SGX 530, sprzętowo obsługującego OpenGL ES 2.0
  • DSP: TMS320C64x pracującego z częstotliwością 430 MHz służącego przetwarzaniu obrazu z kamery, dźwięku z rozmów telefonicznych i transmisji danych. Głównym zadaniem tego procesora jest odciążenie CPU

Urządzenie posiada 256 MB pamięci RAM (Mobile DDR) oraz dostęp do 768 MB pamięci wirtualnej, zarządzanej przez system operacyjny. Nokia N900 posiada 32 GB pamięci eMMc i dodatkowe 256 MB pamięci NAND flash. Możliwe jest rozszerzenie pamięci masowej dzięki kartom microSD (mam informacje że nawet 64 GB, osobiście sprawdzałem tylko 32 GB). Karta pamięci może być sformatowana w kilku systemach plików, m.in.: ext2, ext3, FAT16 i FAT32.

Zwracam uwagę, że mamy rok 2009, gdzie obecne są jeszcze wersje pendrive USB 1.1 i pojemności w okolicach 2GB. A tutaj, otrzymujemy bardzo szybką i dużą pamięć. Taki pendrive 32GB z linuxem i możliwością odczytu kart microSD, podłączania innych ‚pędrajwów’ (USB z opcją OTG) czy też dysków przenośnych na USB (pod warunkiem oczywiście, zapewnienia im dodatkowego zasilania) – jednym słowem OGROMNY KOMBAJN a nie telefon.

Wbudowana pamięć eMMc podzielona jest na trzy partycje:

  • 2 GB w systemie plików ext3 zamontowana jako /home
  • 768 MB jako pamięć wirtualna
  • pozostała pamięć (ok. 27 GB) zamontowana jest jako /home/user/MyDocs

Pamięć NAND sformatowano w systemie UBIFS, a zawiera ona Program rozruchowy, jądro systemu i katalog główny ze 100 MB wolnej przestrzeni.

Systemem operacyjnym

Maemo – platforma oprogramowania stworzona przez Nokię na potrzeby smartfonów i tabletów. System powstał w oparciu o dystrybucję Linuksa Debian. Na platformę składa się system operacyjny Maemo i SDK.

Maemo oparte jest w większości na oprogramowaniu open source i zostało stworzone przez Maemo Devices (dział Nokii) we współpracy z wieloma projektami open source, takimi jak Linux, Debian czy GNOME. Większość elementów interfejsu użytkownika, Framework i biblioteki pochodzą z projektu GNOME. Maemo korzysta z menedżera okien Matchbox i graficznego interfejsu użytkownika Hildon.

Tak, dobrze widzicie – Linux Debian. I to nie jest nakładka na system operacyjny – Debian jest systemem operacyjnym tego telefonu.

Więcej informacji technicznych wraz z dokładnym opisem odnajdziecie TUTAJ.

Tak naprawdę to otrzymałem dwa telefony, jeden sprawny, drugi wymagający już więcej zabawy – niezbędne jest wgranie od zera systemu operacyjnego, który się ‚zepsuł’ – tak się kończy bezmyślne kasowanie sterowników z poziomu root’a. No nic, damy sobie radę – ale to już może w następnym artykule.

Na chwilę obecną telefon jest już przestarzały i ciężko używać go tak jak współczesne smartforny – wiecznie ‚macane’ online z milionem gier i aplikacji działających szybko w tle. Ekrany o rozdzielczości 4K i grafice powalającej na kolana gimnazjalistów. Nokia N900, niestety spełnia sny raczej geek’ów – osób, które potrafią docenić piękno w możliwościach jakie daje ten system operacyjny, wiedzą po prostu czego potrzebują a co jest zbędnym dodatkiem. Mało który telefon potrafi tak zamieszać z mdk3, posiada aparat zapisujący zdjęcia w RAW o transmiterze FM nie wspominając.

Czy może nas jeszcze czymś taki telefon obecnie zachwycić?

Oczywiście, że może. Tutaj właściwie nie ma co się zastanawiać – ważne jest to, do czego chcemy go użyć i wykorzystać. Ten artykuł to dopiero początek (taką mam nadzieję), siedzę właśnie nad tymi telefonami, sprawdzam co potrafią, jakie są ich możliwości oraz co można z nich wycisnąć dodatkowo. Tym bardziej, że obecnie można już takie sprawny telefon dostać w okolicy kwoty 100 złotych – o jest całkiem niezłym pomysłem.

Na jakim telefonie można postawić coś TAKIEGO … w pełni funkcjonalnego?

Telefon oczywiście posiada poza dotykowym ekranem fizyczną klawiaturę, znacznie ułatwiającą pisanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *